เพื่อนคนที่ เก็บ lecture ให้คุณยามขาดเรียน โดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า
เพื่อนคนที่ เราไม่ต้องพูดอะไรเพื่อเอาใจเขา
เพื่อนคนที่ เราเจอกันตอนเช้าแล้วคุณอยากเล่าให้ฟังว่าเมื่อคืนคุณฝันถึงอะไร
เพื่อนคนที่ เราเอ่ยชื่อทุกครั้งเวลาที่พ่อแม่ถามว่าคุยอยู่กับใคร ไปกินข้าวกับใครมา
เพื่อนคนที่ เรายืมเงินมากเกินหลักพัน
เพื่อนคนที่ เราอยู่ท่ามกลางความเงียบแล้วไม่อึดอัด
เพื่อนคนที่ รู้ว่าเดือนหนึ่งเราอ่านหนังสืออะไรบ้าง ซื้อเทปใครบ้าง
เพื่อนคนที่ รู้ว่าร้านไหนเป็นร้านโปรดของเรา
เพื่อนคนที่ เราคิดว่าถ้างานนั้นไม่มีเขา เราคงกร่อย
เพื่อนคนที่ รู้ว่าเราชอบใคร แล้วตอนนี้สถานการณ์ถึงไหน
เพื่อนคนที่ โทรหาเราเพราะต้องการคำปรึกษา ไม่ใช่แค่เล่าให้ฟัง
เพื่อนคนที่ คนอื่นเวลาเจอเราต้องถามหาเขา
เพื่อนคนที่ เราไม่เจอกัน 3 เดือน แล้วไม่ต้องกังวลว่าอะไรๆ จะไม่เหมือนเดิม
เพื่อนคนที่ เรา…….(อื่นๆอีกมากมาย)
อ่านจบแล้วคุณคิดถึงใคร คนคนนั้นคือ “เพื่อนสนิท” ของคุณ
เอาง่ายๆ เวลาคุณเจอคนอื่นเขาถามถึงเพื่อนคนไหนของคุณ มีมั๊ย
ถ้ายัง หาซะนะ พยายามคิดถึงเรื่อง “การคบเพื่อนเชิงคุณภาพ” ไม่ใช่ปริมาณ
เคยมั๊ย “เหงาท่ามกลางคนมากมาย”
อีกอย่าง เพื่อนไม่ใช่แฟนนะ
เพราะเพื่อนกับเราจะทะเลาะกันเรื่องใหญ่ๆ ไม่ใส่ใจเรื่องเล็กๆ
แต่กะแฟนเรามักจะทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ